تبليغاتX
عصاره فشار و سکوت - چگونه اینترنت گنو/لینوکس را توسعه داد ؟

2008/5/31

چگونه اینترنت گنو/لینوکس را توسعه داد ؟

این روزها که چیزی حدود ۲ ماه بیشتر به ۲۵ آگوست یعنی سالروز تولد ۱۷ سالگی لینوکس باقی نمانده است آنقدر جامعه کاربران و توسعه دهندگان خود را وسیع میبیند که گاها فراموش می شود که تمام این مجموعه بزرگ روزی تنها یک پروژه دانشجویی بوده است.

روزی که لینوس توروالدز پروژه درس سیستم عامل خود را که یک هسته تکپارچه و کوچک و البته الهام گرفته از مینیکس بود را روی اینترنت به صورت متن باز منتشر کرد شاید هیچ گاه به روزی فکر نمی کرد که هزاران کاربر دنیا روزانه آن را توسعه دهند و از ان استفاده کنند.

لینوس روی اینترنت توسعه دهندگانی را یافت که علاقه مند بودند کد نوشته شده او را مطالعه کنند و آن را توسعه دهند هرچند تعداد آنها آن اوایل به ۱۰ نفر نمی رسید اما بدون شک مجرای ارتباطی آنها ظرفیت گسترش را ناخواسته برایشان فراهم می کرد.

از آن زمان تا کنون عمدتا به دلیل افزایش میزان دسترسی عموم توسعه دهندگان به اینترنت پر سرعت روز به روز به تعداد کسانی که لینوکس را می شناسند و به روند گسترش آن کمک می کنند افزوده می شود.شاید بتوان تاثیر اینترنت بر گنو/لینوکس را به ظرف غذایی لبریز و بسیار بزرگ تشبیه کرد که همه کاربران لینوکس دنیا ضمن بهره بردن از آن مقداری از غذای تولیدی خود را به درون آن می ریزند تا بقیه مردم همواره غذای جدید در اختیار داشته باشند.برای بهتر درک کردن این مثال به نحوه توسعه کد بسیاری از برنامه های متن باز دقت کنید :

ابتدا یک پروژه متن باز و یا توسعه قسمتی از یک توزیع مشخص لینوکس در محل های مخصوص این کار روی اینترنت تعریف می شود.سپس افرادی که شرایط همکاری در این طرح را دارند با مدیریت پروژه تماس گرفته و مشخصات خود را به او می دهند.پس از گزینش تیم توسعه دهنده اصلی افراد قسمتهای مختلف کار را جداگانه انجام می دهند و نهایتا نتیجه همه روی سایت پروژه قرار گرفته و در معرض آزمایش عمومی قرار می گیرد.بدین ترتیب بسته طراحی شده توسط هزاران کاربر متن باز دنیا بارها رفع اشکال شده و در هر مرحله اشکالات به تیم توسعه دهنده گزارش می شود.بعد از بارها تکرار این روال نهایتا یک بسته نرم افزاری عملا بدون اشکال با استفاده از خرد جمعی برای استفاده عموم مهیا می شود.

این تنها قسمتی از خدمتیست که اینترنت به گنو/لینوکس می کند.بخش بسیار بزرگ دیگر جوامع کاربری می باشد که روی اینترنت تشکیل شده و به کمک توسعه دهندگان گنو/لینوکس می آید.برای مثال قسمت عمده ای از فعالیت گروههای کاربران لینوکس (LUG) در سرتاسر جهان به منتشر کردن مستندات و آموزش ها و ترویج فرهن متن باز به وسیله اینترنت می باشد.برای مثال می توانید به سایت گروه کاربران لینوکس مشهد مراجعه نمایید (www.mashhadlug.org).

از طرف دیگر بسته های تولید شده و بروز شده توسط توسعه دهندگان توزیع های مشخص لینوکس به صورت روزانه از طریق اینترنت قابل دریافت می باشدو از آن مهم تر خیل عظیمی از توزیع های لینوکس به صورت کاملا رایگان از وب سایت های مختلف دقایقی بعد از انتشار قابل دریافت است.

با این تفاسیر شاید بتوانیم به جرات لینوکس را فرزند اینترنت بدانیم!!


پ.ن: این یادداشت رو به سفارش یکی از دوستانم در بایت نوشتم !
پ.ن۱:امیدوارم فقط از این نوشته ایده گرفته باشن و چیزی شبیه به این رو چاپ نکنن!


نوشته شده توسط بابک در 22:17 |  لینک ثابت   •